امام جعفر صادق (ع): چون خدا خیر بنده‌ای را خواهد او را نسبت به دنیا بی‌رغبت و نسبت به دین، دانشمند کند و به دنیا بینایش سازد و به هر که این خصلت‌ها داده شود خیر دنیا و آخرت داده شده است. [اصول کافی، ج 3، ص 196]       
کد خبر: 3366
تعداد نظرات: ۰ نظر
تاریخ انتشار: ۱۸ مرداد ۱۳۹۴ - ۰۹:۰۵
نصرالله شفیعی

ناخواسته پذیرفته ایم که مورد اعتماد نیستیم

در مورد برجام گفتنی ها فراوان است و تاکنون بسیار هم سخن گفته اند و باز هم باید روشنگری ها ادامه یابد تا به تعبیر رهبر معظم انقلاب اسلامی ملت بداند چه اتفاقی دارد می افتد. نگارنده در این مقاله تنها به یک نکته از برجام که مورد سؤال جدی است می پردازد و آن هم موضوع چگونگی برداشتن تحریم هاست. براساس متن برجام رفع تحریم ها که فلسفه ی اصلی مذاکرات ایران با 1+5 بوده منوط به راستی آزمایی ایران از سوی آژانس بین المللی هسته ای است. بدین معنا پس از آنکه آژانس رسماً اعلام کرد که ایران به تعهداتش بر اساس توافقنامه وین عمل نموده، آن وقت تحریم ها بر پایه آنچه که در متن توافقنامه آمده لغو یا تعلیق خواهد شد.

این موضوع سه تالی فاسد دارد که بدان اشاره می شود:

1) ایران با تصویب این بند عملاً ناخواسته پذیرفته است که قابل اعتماد نیست حتی اگر یک معاهده ی بین المللی را هم امضاء کند. یکی از دلایل اینکه غربی ها این بند را در توافقنامه گنجانده اند خواسته اند همین نکته را بگویند و ما نیز همین را غیر مستقیم پذیرفته ایم. این در حالی است که براساس یک مذاکره عادلانه و عزتمندانه باید اقدام طرفین به تعهداتشان همزمان یا دو جانبه باشد. براساس تعهداتی که طرفین داده اند هر طرف یک امتیاز می دهد و یک امتیاز می گیرد. در این میان هر کدام از طرفین در نیمه ی راه به تعهداتش عمل نکرد، طرف دیگر نیز از دادن امتیاز خودداری می کند و این یعنی یک روش عادلانه، تا بدانگونه نباشد که یک طرف همه ی امتیازات را داده باشد و دست خالی شود و قدرت چانه زنی را از دست دهد آن وقت منتظر طرف مقابل باشد تا به تعهداتش عمل نماید. رهبر معظم انقلاب درهمین رابطه فرمودند: «لغو تحریم ها باید با اجرائیات تعهدات متناظر باشند»

122

عدم اعتماد ایران به غرب دلایل متقن و محکم تاریخی دارد ولی آن ها چه دلیلی بر بی اعتمادی ایران اسلامی دارند؟ چرا اجرای تعهدات طرفین منوط به راستی آزمایی غربی ها از سوی ما نباشد. اجرای تعهدات آن ها فقط نیاز به یک امضاء یا پس گرفتن امضاء دارد ولی اجرای تعهدات ما نیازمند زمان طولانی و صرف هزینه های فراوان و از دست دادن بسیاری از توانمندی های هسته ای است. و بالاخره چرا ما به غربی ها نگوییم شما به تعهداتتان عمل کنید تا ما نیز عمل کنیم.

2)پذیرش این بند از توافقنامه عبور از خط قرمزی است که رهبر معظم انقلاب بر آن تأکید داشته اند. به عبارتی پذیرش لغو تحریم ها پس از راستی آزمایی ایران در تقابل با همان چیزی است که رهبری بر آن اصرار ورزیدند. ایشان در دیدار با مسؤولان و کارگزاران نظام در 2/4/94 با اشاره به خطوط قرمر ایران در مذاکرات به صراحت فرمودند: «لغو تحریم ها نباید به اجرای تعهدات ایران منوط شود، نگویید شما تعهدات را انجام دهید بعد آژانس گواهی دهد تا تحریم ها لغو شود. ما این مسأله را مطلقاً قبول نداریم» معلوم نیست اگر کارگزاران نظام به این صراحت مواضع رهبری را نادیده بگیرند ما به چه سرنوشتی دچار خواهیم شد.

3)تجربه های مکرر نشان داده که آژانس به هیچ وجه قابل اعتماد نیست. و اصلاً نمی توان به گفته ها و قول های آن ها اعتماد کرد. اگر کسانی فکر کنند یا تردید کنند که آژانس بین المللی هسته ای می تواند جدای از خواست آمریکا تصمیم بگیرد و موضع گیری کند یا به معنای عدم آشنایی او با از حداقل مسائل جهان است یا اینکه خود را به خواب زده است و می خواهد چشم از واقعیات ببندد. به بیان دیگر آنچه که بین ملت ها تاکنون پذیرفته شده و عقل سلیم نیز آن را تآیید می کنددر محکمه ها و آنجا که عدالت باید اجرا گردد بایستی قاضی بی طرف باشد و طرفین را به یک چشم بنگرد. هیچ فرد یا گروهی در دعاوی قضاوت را بر عهده ی یک قاضی که طرفداری و رفتار ناعادلانه اش به نفع طرف مقابل کاملا به اثبات رسیده واگذار نمی کند. همان طور که شاهد هستیم در توافق وین گروه مذاکره کننده برای راستی آزمایی ایران قضاوت را بر عهده ی آژانس گذاشته که در وابستگی و همراهی آن با آمریکا و هم پیمانان او تردیدی وجود ندارد. چگونه می توان از یک قاضی که دشمنی اش را بارها و بارها به ما نشان داده انتظار قضاوت بی طرفانه داشت؟ حال که آژانس با توجه به جایگاهش متولی این راستی آزمایی است باید به گونه ای عمل کرد که در این میان ایران بازنده نشود.

121

آژانس بنا به دو دلیل گزارش تأیید راستی آزمایی ایران را نخواهد داد:

یکی به خاطر ماهیت وابسته و سیاسی بودن آژانس است. دوم موضوع پروتکل الحاقی که به آژانس اجازه می دهد از مراکز حساسی از جمله مراکز نظامی که بخواهد بازدید نماید. مسلماً این موضوع نیز از خطوط قرمز اعلام شده از سوی مقام معظم رهبری بوده که بارها بر آن تأکید داشته اند. رهبر انقلاب در جمع کارگزاران نظام در 4 تیرماه سال جاری به صراحت مخالفت قاطع خود را با «بازرسی های غیر متعارف، پرس و جو از شخصیت های ایران و بازرسی از مراکز نظامی» اعلام نمودند و همگان نیز می دانند اگر غربی ها به این هدف شوم دست پیدا کنند. ایران اسلامی آن وقت هیچ امنیتی نخواهد داشت.

اگر آژانس راستی آزمایی ایران را تأیید نکرد آن وقت نتیجه و دستاورد ما از مذاکرات چه خواهد شد؟

1)برچیدن بخش اعظم تأسیسات هسته ای و فناوری هایی که دانشمندان ما در طی سال های اخیر بدان دست یافته اند. که برگشت دوباره به آن ها نیاز صرف هزینه های کلان و سال ها زمان خواهد بود. (1)

2) متهم ساختن ایران به نقض تعهدات و بخصوص معاهده ی بین المللی و پیامدهای بعدی آن که متوجه ایران خواهد شد.

3)بازگشت تحریم ها و چه بسا شدیدتر از آن.

حال در این وضعیت چه باید کرد؟ امید است شورای عالی امنیت ملی و مجلس شورای اسلامی آنچه را که به صلاح ملت ایران است اقدام نمایند.

پی نوشت:

1)یکی از اساتید در همین رابطه مثالی می زد جالب بود می گفت فردی سوار بر ماشین بود. پشه ای او را بسیار اذیت می کرد. سرانجام پشه را گرفت بال هایش را کند و کیلومترها بعد او را رها کرد و گفت حالا برگرد به جایگاه اول که بودی، حالا سرنوشت تأسیسات هسته ای ما نیز برای برگشت همان خواهد بود.


فرستادن دیدگاه