امام جعفر صادق (ع): چون خدا خیر بنده‌ای را خواهد او را نسبت به دنیا بی‌رغبت و نسبت به دین، دانشمند کند و به دنیا بینایش سازد و به هر که این خصلت‌ها داده شود خیر دنیا و آخرت داده شده است. [اصول کافی، ج 3، ص 196]       
کد خبر: 3662
تعداد نظرات: ۰ نظر
تاریخ انتشار: ۳ خرداد ۱۳۹۵ - ۱۴:۴۸

سعدی و اصول سیاست خارجه

 این روزها رسانه‌های غربی در تفاسیر و اخبار خودشان برای ما مرتب نقشه راه تعیین می‌کنند. نصیحت می‌کنند و راهکار ارائه می‌دهند تا چگونه ملت ایران بتواند بر مشکلات و تحریم‌ها غلبه پیدا کند.

این روزها در رسانه‌ها حرف و حدیث‌های فراوانی پیرامون چگونگی مواضع کشور ما در سیاست خارجی مطرح می‌شود. عده‌ای تصورشان این است که اگر ما با غرب نرم‌تر و آرام‌تر برخورد کنیم و به اصطلاح دل او را به دست آوریم و به او باج بدهیم غرب نیز از تحریم‌های ظالمانه‌ای که تا کنون علیه ما اعمال کرده دست برخواهد داشت و نگاه مهربانانه‌اش را نسبت به ما دریغ نخواهد داشت. در حالی که اگر ماهیت غرب را به درستی بشناسیم خواهیم دید که دشمنی‌آن‌ها فراتر از آن چیزی است که ما به این سادگی‌ها تصور می کنیم. غرب پیشرفت خود را مدیون عقب‌ماندگی سایر ملت‌ها می‌داند تا بتواند در یک سویی منافع و منابع ملت‌های دیگر را به طرف خود سرازیر نماید و از سویی سایر کشورها محلی برای فروش کالاهای تولید شده او باشد.

مطمئناً غرب دوست ندارد که کشوری مثل ایران که تا قبل از انقلاب اسلامی نوکر حلقه به گوش او بوده و از بزرگترین بازار مصرف او بوده و حالا سری تو سرها در آورد و ادعای استقلال، تعالی و پیشرفت نماید. او با تمام توان خویش سعی خواهد کرد جلوی این بلند پروازی ایرانیان  که فی الواقع جزء حقوق طبیعی ماست را بگیرد. در این کشاکش بین جهان سلطه و نظام مقدس جمهوری اسلامی راهی جز ایستادگی و تلاش بی‌وقفه شبانه روزی وجود ندارد.

نکته دیگر این است که این روزها رسانه‌های غربی در تفاسیر و اخبار خودشان برای ما مرتب نقشه راه تعیین می‌کنند. نصیحت می‌کنند و راهکار ارائه می‌دهند تا چگونه ملت ایران بتواند بر مشکلات و تحریم‌ها غلبه پیدا کند. آن‌ها این روزها دایه‌ی مهربان‌تر از مادر شده‌اند. گویا برای ما دل می سوزانند و با راهنمایی‌هایی که می‌کنند می‌خواهند ما را از سختی‌ها و مشکلات نجات دهند. سعدی به این نصایح اینگونه پاسخ می‌دهد:

«نصیحت از دشمن پذیرفتن خطاست و لیکن شنیدن رواست تا بخلاف آن کار کنی که عین صوابست.

حذر کن ز آنچه دشمن گوید آن کن

که بر زانو زنی دست تغابن

گرت راهی نماید راست چون تیز

از او برگرد و راه دست چپ‌گیر»

سعدی با درک درست از ماهیت دشمن و اینکه او خیر  تو را هرگز نمی‌خواهد بر این موضوع تأکید کرده که نه تنها نباید گوشمان به نصایح دشمن بدهکار باشد بلکه بر خلاف این نصایح باید حرکت کرد. دشمن‌شناسی و تحلیل ماهیت دشمن از ویژگی‌های انسان بصیر است.

نکته‌ی دیگری نیز که باید به آن توجه کرد تعریف و تمجید‌هایی است که دشمن از ما می‌کند. هیچوقت در تعریف دشمن خوشحال نشویم. همواره از خود بپرسیم که چه نقطه ضعفی داریم و چه کاری که کرده‌ایم که دشمن از این رهگذر نفعی برده که از ما تجلیل و تعریف می‌کند. روی این نکته بارها و بارها امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری نیز تأکید کرده‌اند.

این موضوع از نظر عقلی هم قابل تحلیل است. منافع دشمن در تقابل با ما اقتضا می‌کند که نگذارد ما پیشرفت کنیم و به موفقیت دست پیدا کنیم. هر پیشرفتی که از ناحیه‌ ما صورت بگیرد به معنای تضعیف جایگاه دشمن در مقابله با ما است. بنابراین دشمن حاضر نیست آنجا که پیشرفت ما به منافعش لطمه وارد سازد از ما تعریف کنید. پس نتیجه می‌گیریم که تعریف‌های او واقعی نیست. بلکه مصادیق این تعریف‌ها در واقع نقطه ضعف‌های ما است که باید با آگاهی و حساسیت بیشتری به آن توجه نماییم. البته استثناها را نباید معیار قرار داد. مثلاً در جایی که یک نقطه مثبت ما آنقدر روشن و هویداست که همگان اطلاع دارند و تعریف و تمجید آن‌ها در ایجاد پیشرفت و موفقیت برای ما نقشی ندارد ممکن است در صحبت‌های خود بدان اشاره نمایند.

بالاخره مومن زیرک و با فراست است و به این سادگی فریب نمی‌خورد.

نصرالله شفیعی

 


فرستادن دیدگاه