امام جعفر صادق (ع): چون خدا خیر بنده‌ای را خواهد او را نسبت به دنیا بی‌رغبت و نسبت به دین، دانشمند کند و به دنیا بینایش سازد و به هر که این خصلت‌ها داده شود خیر دنیا و آخرت داده شده است. [اصول کافی، ج 3، ص 196]       
کد خبر: 4511
تعداد نظرات: ۰ نظر
تاریخ انتشار: ۳۰ دی ۱۳۹۶ - ۱۱:۰۰
مجسمه ساز بوشهری:

با رویای کودکی ام زندگی می‌کنم

به گزارش« دریای جنوب»، روزگار کودکی و زمانی که به تقلید از پدر روی کاغذ پاره‌ها نقاشی می‌کشید، شاید در باورش نمی‌گنجید در بزرگسالی نقاشانی را تربیت کند که مدال آوران جهانی و بین‌المللی شوند. امروز مردم بوشهر در خیابان‌ها راه می‌روند تندیس‌های زیبایی را می‌بینند که به همت هنرمندی چیره دست ساخته شده است. «فرهاد بحرینی مطلق» در سال 1350 در شهر برازجان متولد شد و در سال‌های 76 و 77 در جشنواره هنرهای تجسمی کشور مقام‌های اول را کسب کرد و توانست به انجمن مجسمه سازان ایران بپیوندد. آثار وی اکنون زینت بخش شهرهای استان بوشهر است. با این هنرمند بوشهری گپی کوتاه زدیم.

  • این روزها مشغول چه کاری هستید؟

مجسمه‌های فرهیختگان استان بوشهر را در دست ساخت دارم و برای آشنایی هم استانی‌هایم نمایشگاهی از آنها را برپا می‌کنم.

  • چطور شد که به هنر روی آوردید؟

5-6 ساله بودم که نقاشی می‌کشیدم. نقاشی‌هایی که تحسین اطرافیانم را برمی‌انگیخت. عشق و علاقه به این هنر از یک سو و نگاه‌های تحسین آمیز معلمان مقطع ابتدایی ام و تشویق‌های آنان از سوی دیگر به من فهماند که در این هنر استعداد دارم. تعطیلات 3 ماهه تابستان مربوط به مقطع دوم راهنمایی تا پایان مقطع متوسطه ام نیز به همکاری با رزمندگان 8 سال دفاع مقدس در امور فرهنگی و هنری سپری شد تا صحنه‌هایی از جنگ و شهادت رزمندگان به تصویر کشیده شود. اینگونه بود که هنر، بخش زیادی از زندگی ام را پر کرد تا آنجا که رشته نقاشی دانشگاه هنر تهران را برای ادامه تحصیلاتم برگزیدم.

  • اما بسیاری از مردم شما را با هنر مجسمه سازی به سبک مدرن می‌شناسند.

نمایشگاه «جنوب در آیینه اکسپرسیونیسم» در سال 73 در کتابخانه اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی استان بوشهر برگزار شد از جمله اقداماتی بود که برای آشنایی هنرمندان استان با هنر مدرن و تغییر دیدگاه هایشان نسبت به هنر برپا کردم. اکسپرسیونیسم دروازه هنر مدرن و آغاز انقلاب جدید در عرصه هنر استان بود که پس از جنگ جهانی اول تشدید و بعدها عالم‌گیر شد. من هنرمندان استان را با این شیوه آشنا کردم و معتقدم که درون هر کودک یک هنرمند به تمام معنا نهفته است.

  • کارهای شما با آهن است، چطور این طرح‌ها و ایده‌ها در ذهنتان تداعی می‌شود؟

برای ساخت مجسمه هایم پیش طرح ندارم و طرح ذهنی ام در خلوتم زاده می‌شود، شکل می‌گیرد و بعد آن را در قالب مجسمه رونمایی می‌کنم. کنار هم گذاشتن قطعات آهن برایم شبیه کشیدن یک طراحی است. آهن‌ها را کنار هم می‌چینم اگر بر وفق مراد نبود آنها را بهم می‌ریزم و دوباره از نو شروع به کار می‌کنم تا طرح دلخواهم شکل گیرد.

  • وضعیت هنر را در استان و شهر برازجان چطور بررسی می‌کنید؟

من اولین مقام کشوری ام را در سال 75 در مسابقات مجسمه سازی جوانان کشور به دست آوردم. این مسابقات در جذب جوانان به این رشته تاثیرگذار بود چرا که جوانان زیادی در برازجان به این رشته روی آوردند. اما چند سالی دیگر خبری از این مسابقات نشد و بعدها مجددا از سرگرفته شد، ولی همان وقفه شکافی را در بین هنرمندان ایجاد کرد و سالهای طلایی برازجان افول کرد و خاموش شد. جشنواره‌های تجسمی استان نیز که به دلیل نبود بودجه دیگر برگزار نشد. هر چند، چند سالی است که مسابقات در سطح ملی به صورت پراکنده برگزار می‌شود و هنرمندان آثارشان را ارسال می‌کنند و اثر برگزیده معرفی می‌شود اما دیگر حرارت سال‌های پیشین را ندارد. به همین دلیل تصمیم دارم تا با راه اندازی انجمن مجسمه سازان استان بوشهر و گردآوری هنرمندان استان که حدود 10 تا 12 هنرمند هستند، بار دیگر اتحاد هنرمندان را تشکیل دهم تا شور وشوق در آنها زنده شود.

راضیه بوستانی /همشهری

 


فرستادن دیدگاه